Δεκάδες hangover (όχι οι ταινίες). Εκατοντάδες ώρες “έρευνας”. Ένα τηλέφωνο μιας φίλης που ρωτούσε τι ποτά να πάρει για ένα πάρτυ που οργανώνει σπίτι της. Όλα οδήγησαν σε αυτό εδώ το άρθρο.
Το παρόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να φτιαχτεί η πρώτη (ή δωδέκατη, ή και εκατοστή τριακοστή έκτη, ανάλογα πόσο πίνετ… εεε πόσους φίλους έχετε) σας σχετικά πλήρης κάβα, αλλά και σαν ένας μίνι μπούσουλας για το επόμενό σας πάρτυ. Μπορείτε να αλλάξετε τις ποσότητες των ποτών ανάλογα με αυτές των συμμετεχόντων, σίγουρη επιτυχία. Κατά την προσφιλή μας συνήθεια λοιπόν, θα χωρίσουμε τις προτάσεις μας σε “φτηνές” και “ακριβές”, δηλαδή σε απλά και premium ποτά.
Πρώτον θα πρέπει να αναφέρω την επιλογή του είδους των ποτών που έχω κάνει. Η επιλογή βασίστηκε σε googling σε sites εξωτερικού, προσωπική εμπειρία, αλλά και ερωτήσεις σε φίλους, οπότε όπως καταλαβαίνετε είναι απόλυτα σωστή. Αν παρόλα αυτά νιώσετε ότι κάτι λείπει, μη διστάσετε να το εκφράσετε. Εκτός αν πίνετε Martini (το έτοιμο ποτό, όχι το cocktail). Τότε απορώ γιατί έχετε ακόμα φίλους.
Επιλέγω λοιπόν να γεμίσω την βασική μου κάβα με gin, vodka, whisky, whiskey (ναι είναι διαφορετικό από το προηγούμενο), ρούμι, τεκίλα, λευκό κρασί & κόκκινο κρασί. Αν θέλει κάποιος να το επεκτείνει, μπορεί να προσθέσει σε αυτά ένα ροζέ κρασί, ένα κονιάκ ή brandy, και ένα ούζο. Για τα κύρια ποτά μας θα προτείνω φτηνό και ακριβό, ενώ για τα δευτερεύοντα, ότι μου αρέσει 🙂
1. Gin
Τελευταία, η πιο αγαπημένη κατηγορία από όλες. Στα κανονικά η πρόταση είναι το Gordon’s Crisp Cucumber. Με τιμή που κυμαίνεται στα €16, έχει σαφώς καλύτερο value από το αγαπημένο της κατηγορίας Tanqueray, με γεύση σαν ένα budget Hendrick’s. Μη φοβάστε το κακό του όνομα και δοκιμάστε το.
Στα premium, με τρώει το χέρι μου να προτείνω το προσωπικά αγαπημένο μου Monkey 47, αλλά παραείναι ακριβό. Ο κλήρος πέφτει λοιπόν στον δεύτερο, το εξίσου αγαπημένο The Botanist, με τιμή κοντά στα €40. Δοκιμάστε το με ένα καλό τόνικ και πολύ πάγο.
2. Vodka
Στη φτηνή κατηγορία θα προτιμήσω τη Serkova. Προσωπική εκτίμηση σίγουρα, μιας και οι φτηνότερες βότκες έχουν ελάχιστες διαφορές, αλλά η Serkova μου φαίνεται ένα κλικ πιο smooth από τις άλλες της κατηγορίας, ακόμα και από την Russian Standard.
Στην ακριβότερη θα βρείτε την Tito’s. Χειροποίητη, από το όχι-και-τόσο-γνωστό-για-τη-βότκα-του Texas, πολυβραβευμένη, και ιδιαίτερα smooth για σκέτη ή με πάγο. Τελευταία φορά τη βρήκα στα ΑΒ με τιμή κάπου στα €25, αλλά εθεάθη και σε κάβες. Σπεύσατε, πολύ καλή για τα λεφτά της.
3. Whisky
Σαν Whisky (χωρίς Ε), θεωρούμε τα προερχόμενα εκ Σκωτίας, τα “original”, τα παραδοσιακά. Στην οικονομική κατηγορία, που φυσικά είναι blended, νομίζω ότι το Black Grouse είναι ό,τι πρέπει. Με τιμή λίγο πάνω από τα €20, και καπνιστή γεύση, είναι ένα κλικ πάνω από τα υπόλοιπα blended της κατηγορίας.
Όσον αφορά τα ακριβότερα, εκεί η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Ο καθένας έχει μια άλλη άποψη και επιλέγει κάτι άλλο. Η δική μου επιλογή στην κατηγορία που είναι γύρω στα €50 είναι το 12άρι Balvenie. Με λίγο κρύο νερό, λουκούμι.
4. Whiskey
Το Whiskey με το έψιλον είναι η Ιρλανδική γραφή της λέξης, αλλά τελευταία έχει επικρατήσει να λέμε με έψιλον τα Αμερικάνικα. Και ναι, ξέρω, Αμερική, bourbons, Kentucky Derby, mint julep, marines, stars, stripes και όλα τα υπόλοιπα που έρχονται μαζί όταν βάζεις τη λέξη Αμερική σε οτιδήποτε.
Παρόλα αυτά, και στα φτηνά και στα ακριβά, και με ΠΑΣΟΚ και με ΣΥΡΙΖΑ, κάθε κάβα που σέβεται τον εαυτό της πρέπει να έχει ένα μπουκάλι Jack Daniel’s. Έχω σπίτι μου αυτό, αν δε βάλω Jack στη λίστα θα σηκωθεί ο Jack και θα με κυνηγάει.
5. Ρούμι
Μια πολύ δύσκολη κατηγορία. Γενικώς στα οικονομικά ρούμια δύσκολα θα βρεις κάτι να πίνεται σκέτο (και όχι μόνο με cola ή σε cocktail), αλλά το Plantation 3 Stars Artisanal έχει το σπάνιο χαρακτηριστικό να στοιχίζει λίγο παραπάνω από €20, και να πίνεται και σκέτο. Είναι δυσεύρετο, αλλά αξίζει.
Για κάτι καλύτερο, με €40 παίρνεις το Diplomatico Reserva Exclusiva, και δε θα βρεις τίποτα καλύτερο σε αυτά τα λεφτά. Και εννοείται σκέτο έτσι, μην το κάνετε Mojito γιατί θα κλαίνε στη Βενεζουέλα που το έφτιαξαν. Και φοβερό μπουκάλι, ε;
6. Τεκίλα
Ένα εξαιρετικά παρεξηγημένο ποτό. Όλοι κάπου στα 17 μας γίναμε κομμάτια με κάποια σφηνάκια τεκίλα, και έκτοτε την παρατήσαμε. Καιρός να την ξαναπιάσουμε. Αρχίστε με μια εξαιρετική για τα λεφτά της El Jimador Reposado από 100% Agave, που πίνεται σε μαργαρίτες, με πορτοκάλι, σκέτη ή και σε σφηνάκια.
Αν την αγαπήσετε και θέλετε να το ψάξετε λίγο ακόμα, με 40κάτι ευρώ παίρνετε μια Don Julio Añejo 18μηνης ωρίμανσης, και θα νιώσετε τι σημαίνει τεκίλα. Πιείτε την με πάγο και μια φλούδα πορτοκάλι, θα με θυμηθείτε.
7. Κρασιά
Στο κρασί δεν έχει φτηνά και ακριβά. Δεν έχω αρκετή εμπειρία για να προτείνω κρασιά των 30 και των 50 ευρώ, και εκεί μπαίνουν στη μέση και food pairings και τέτοια. Περάστε μια βόλτα από το Warehouse για καλά κρασιά με φαγητά, ξέρουν τι κάνουν.
Μπορώ να προτείνω 2 από τα αγαπημένα μου κρασιά όμως, την Μαλαγουζιά από το Κτήμα Πόρτο Καρράς όσον αφορά το λευκό, και το Κτήμα Κυρ-Γιάννη (πρώην Γιαννακοχώρι) από το ομώνυμο κτήμα για κόκκινο. Τα πίνω με ιδιαίτερη ευχαρίστηση και τα 2, και νομίζω θα τα πιείτε και εσείς.
Όσον αφορά τα υπόλοιπα: Για ροζέ κρασί αγάπη μόνο στο Ακακίες Ροζέ, τόσο στο κανονικό όσο και το sparkling. Κονιάκ / Brandy δοκιμάστε το Metaxa Grand Olympian Reserve 12 Stars, είναι εξαιρετικό. Και όσον αφορά το ούζο, η φάση είναι μόνο Πιτσιλαδή.
Μετά μπορεί να πει κάποιος ότι δε νοείται κάβα χωρίς Campari, Jagermeister, Sambuca, σαμπάνια, μαστίχα, τσίπουρο κτλ., αλλά νομίζω πως αυτά στο πλαίσιο μιας απλής κάβας είναι δευτερεύοντα. Δε νομίζω να ξέχασα κάτι, αν το ξέχασα στείλτε ένα μπουκάλι να το θυμηθώ!
Και αν αυτό που διάβασες σου άρεσε, κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook για περισσότερα!
